NFT، مخفف توکن غیرقابل تعویض، به عنوان یک رکورد بلاک چین که ذاتاً به یک کلمه واقعی یا دارایی دیجیتال با مالکیت واضح از طریق فناوری قرارداد هوشمند متصل است، تعریف میشود که به NFT امکان خرید، فروش، معامله یا انتقال را میدهد. این مقاله از مثالهایی برای توضیح نحوه عملکرد یک توکن غیرقابل تعویض (NFT) و هفت کاربرد اصلی آن استفاده میکند.
NFT چیست؟
NFT، مخفف توکن غیرقابل تعویض، به عنوان یک رکورد بلاک چین که ذاتاً به یک کلمه واقعی یا دارایی دیجیتال با مالکیت واضح از طریق فناوری قرارداد هوشمند متصل است، تعریف میشود که به NFT امکان خرید، فروش، معامله یا انتقال را میدهد.
توکنهای غیرقابل تعویض یک فناوری نسبتاً جدید هستند که به دلیل ظهور بلاک چین و ارزهای دیجیتال محبوب شدهاند. بلاک چین به داده ها اجازه می دهد تا به صورت شفاف و تغییرناپذیر در یک زنجیره به هم پیوسته از رکوردها به نام بلوک نگهداری شوند. این دادهها را میتوان برای موارد استفاده مختلف، از دادههای مصرفکننده در برنامههای بازاریابی و وفاداری گرفته تا کل سیستمهای ارزی، اعمال کرد. در نتیجه، سوابق بلاک چین به یک طبقه دارایی تبدیل میشود که توسط قراردادهای هوشمندی که نقض یا کلاهبرداری غیرممکن است، نگهداری میشوند. همچنین شما میتوانید برای مشاهده کاربرد هنر در ان اف تی ما را دنبال کنید.
این کلاسهای دارایی که توسط بلاک چین تأمین میشوند میتوانند دو نوع باشند – دارایی قابل تعویض (یا قابل تعویض) یا دارایی غیرقابل تعویض. تعویض پذیری به خاصیتی اطلاق می شود که اجازه می دهد دارایی ها با دیگری بدون تغییر در ارزش مبادله شوند یا اجازه می دهد یک دارایی به جای دیگری باقی بماند. ارز فیات معمولی کیفیت تعویض پذیری دارد، به این معنی که ارزش یک دلار با دلار دیگر برابر است.
داراییهای غیرقابل تعویض یا غیرقابل تعویض ارزش ذاتی خود را دارند و نمیتوانند به این راحتی در مقابل دیگری قرار گیرند. به عنوان مثال، املاک و مستغلات کیفیت تعویض پذیری ندارند و آثار هنری نیز ندارند. NFT یا توکن غیرقابل تعویض، بر خلاف ارزهای دیجیتال، که همچنین یک کلاس دارایی مبتنی بر بلاک چین است، در این دسته دارایی قرار می گیرد. با این حال، رمزارز با قابلیت تعویض آن مشخص می شود، و آن را تا حدودی شبیه ارزهای فیات است که ما روزانه استفاده می کنیم.
NFT ها، به دلیل ماهیت خود، شبیه دارایی های فیزیکی با خط مالکیت و منشأ مشخص هستند. با این حال، از آنجایی که NFT ها بر بستر زیرساخت های دیجیتال فناوری اطلاعات ساخته شده اند، می توانند دارایی های متنوعی را که در دنیای واقعی تصور نمی شود، جمع آوری کنند. برای مثال، میتوان یک توکن غیرقابل تعویض از آواتار بازی، یک فایل با فرمت تبادل گرافیکی (GIF) یا حتی یک میم ایجاد کرد.
اولین NFT شناخته شده با تعریف فعلی خود توسط هنرمند آمریکایی کوین مک کوی و کارآفرین آمریکایی آنیل دش ساخته شد. این دو یک انیمیشن هشت ضلعی ساختند، اولین اثر هنری که مالکیت مبتنی بر قرارداد هوشمند دارد. جالب اینجاست که این انیمیشن با عنوان Quantum قبل از ابداع رسمی اصطلاح NFT ساخته شد و در سال 2021، Quantum توسط ساتبیز به حراج گذاشته شد. این مثال از NFT اولیه نشان میدهد که چگونه توکنهای غیرقابل تعویض را میتوان با ارزش زیادی نسبت داد و با کلاسهای دارایی سنتی مانند املاک، فلزات گرانبها، هنرهای فیزیکی و غیره رقابت کرد.
در واقع، توکنهای غیرقابل تعویض یا NFTها در عصر فراجهان بسیار حیاتیتر میشوند – یعنی دنیای دیجیتال یا مجازی که در آن افراد و اشیاء بهعنوان آواتار وجود دارند و میتوانند با محیط اطراف خود تعامل داشته باشند. در چنین محیطهای دیجیتالی غنی، NFTها فرصتهایی را برای مالکیت دارایی و اقتصاد دنیای واقعی باز میکنند و پایههای یک سیستم حکومتی را میسازند. هوش مصنوعی (AI) یکی دیگر از فناوریهای مرکزی برای درک NFT است، زیرا ژنراتورهای NFT مبتنی بر هوش مصنوعی مانند StarryAI، Fotor، DeepAI و غیره در خط مقدم قرار دارند.
معرفی بهترین وبلاگ نویسان سفر در اینستاگرام