samad99

برای درک نحوه عملکرد NFT ها، ابتدا باید به نحوه عملکرد بلاک چین ها توجه کرد. بلاک چین در هسته خود یک پایگاه داده توزیع شده است که شامل فهرستی روزافزون از سوابق یا بلوک های مرتب شده متوالی است. جالب اینجاست که از آنجایی که بلوک ها تغییر ناپذیر هستند، تحت محدوده سیستم های مدیریت پایگاه داده سنتی (DBMS) قرار نمی گیرند. هر بلوک دارای یک هش رمزنگاری است که محتویات بلوک قبلی روی زنجیره، مهر زمانی و داده‌های تراکنش را توصیف می‌کند.

سیستم های بلاک چین مختلفی در سراسر جهان وجود دارد و اتریوم یکی از محبوب ترین آنهاست. بر اساس بلاک چین هایی مانند اتریوم، می توان یک دارایی دیجیتال تعریف شده توسط یک قرارداد هوشمند (با پیروی از قوانین سیستم بلاک چین، معروف به توکن) ایجاد کرد. توکن‌های غیرقابل تعویض یا NFT نوعی توکن مبتنی بر استاندارد ERC-721 اتریوم هستند که اساساً مشخصات فنی را برای تأمین انرژی NFT ذکر می‌کند. در اینجا خلاصه ای سریع از استاندارد ERC-721 آورده شده است تا به شما در درک نحوه عملکرد NFT کمک کند:

درخواست اتریوم برای نظرات 721 یا ERC-721 است استانداردی که در سال 2018 معرفی شد که یک رابط برنامه نویسی کاربردی (API) را برای توکن های مبتنی بر قرارداد هوشمند پیاده سازی می کند. این اجازه می دهد تا توکن ها از یک حساب به حساب دیگر منتقل شوند، یکی از عملکردهای کلیدی NFT ها. برای دریافت اطلاعات بیشتر درباره ان اف تی ها میتوانید از ما مشاوره رایگان ان اف تی را دریافت کنید.

API همچنین از عملکردهای مختلف دیگری مانند تراکنش های حساب های شخص ثالث، بررسی مانده حساب ها، محاسبه کل عرضه یک توکن و غیره پشتیبانی می کند.

با استفاده از استاندارد، هر کسی می تواند از یک رابط باینری برنامه (ABI) برای اتصال به یک توکن استفاده کند. این امر باعث می‌شود NFT‌ها حتی در میان کاربرانی که پیش‌زمینه‌های فنی کمی دارند، بسیار قابل دسترسی باشند.

این استاندارد شامل روش‌ها و رویدادهایی است که بر عملکرد NFT API حاکم هستند. این مجموعه از روش‌ها و رویدادها به توکن‌های غیرقابل تعویض یا NFT‌ها اجازه می‌دهد تا مانند دارایی‌های دنیای واقعی رفتار کنند.

هنگام ایجاد یک NFT، اساساً یک دارایی منحصربه‌فرد با مجموعه‌ای متمایز از متادیتا و شناسه‌ها ایجاد می‌شود و طبق استاندارد ERC-721 یک قرارداد هوشمند بر روی بلاک چین تنظیم می‌کند. ارزش یک NFT به منحصر به فرد بودن آن بستگی دارد و لزوماً به میزان تلاشی که برای ایجاد آن انجام می شود نیست. در برخی موارد، می توان دارایی های دنیای واقعی را به توکن های غیرقابل تعویض تبدیل کرد و این دارایی ها معمولاً ماهیت بصری دارند. با این حال، مواردی مانند کلکسیون بازی های ویدیویی، موسیقی، متن یا حتی سرزمین مجازی می توانند به عنوان NFT کار کنند.

هنگامی که یک هنرمند NFT یک دارایی دیجیتال را انتخاب کرد، می‌تواند به هر بازار NFT وارد شود، که OpenSea بزرگترین آن است. این بازارها همه مکانیسم‌های لازم برای «برداشتن» NFT از دارایی دیجیتال را دارند. Minting به مصرف توان محاسباتی برای ایجاد یک قرارداد هوشمند و اعتبارسنجی تراکنش‌ها در بلاک چین اتریوم اشاره دارد. از آنجایی که این فناوری بسیار انرژی بر است، فرآیند ضرب کردن شامل بخش معینی از هزینه های گاز است که خالق NFT باید بپردازد.

پس از اتمام کار، هنرمند NFT می تواند دارایی را در بازار فهرست کرده و آن را بفروشد. این یک راه جدید برای تولید درآمد آثار هنری ایجاد می‌کند و به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا سبدهای خود را متنوع کنند.

یکی دیگر از اجزای حیاتی عملکرد NFT، کیف پول رمزنگاری است. یک کیف پول رمزنگاری مرکزی برای هر سیستم بلاک چین است و به کاربران اجازه می دهد تا تراکنش ها را به صورت ایمن و شفاف انجام دهند. هنگامی که یک NFT ایجاد می شود، هنرمند باید هزینه گاز را با استفاده از کیف پول رمزنگاری خود پرداخت کند و درآمد حاصل از فروش NFT نیز به کیف پول واریز می شود.

در حالی که اساساً یک NFT چگونه کار می کند، بازارهای مختلف ممکن است قوانین متفاوتی برای عملیات خود داشته باشند. به عنوان مثال، OpenSea و Rarible بازارهای NFT سلف سرویس هستند که در آن هر کسی می تواند یک توکن غیرقابل تعویض ایجاد و فهرست کند. با این حال، Nifty Gateway یک بازار نظارت شده است که هنرمندان باید قبل از اینکه بتوانند از محتوای دیجیتال خود یک NFT ایجاد کنند، یک فرم درخواست ارسال کنند.

اکنون که جنبه توسعه را در نظر گرفتیم، اجازه دهید به چند مفهوم کلیدی عملکرد NFT از پایان قابلیت استفاده آنها نگاه کنیم:

1. توکن‌های غیرقابل تعویض، تخریب ناپذیر و قابل همکاری هستند

یک NFT از طریق یک سیستم بلاک چین مانند اتریوم ذخیره و مدیریت می شود. این بدان معناست که برخلاف یک اثر هنری فیزیکی، هرگز نمی‌توان آن را تصادفی از بین برد. مالک NFT باید عمداً فرآیند تخریب را از طریق فرآیندی به نام سوزاندن انجام دهد. هنگامی که یک NFT سوزانده می شود، به یک آدرس حساب تایید شده غیرقابل مصرف ارسال می شود و هیچ تراکنش دیگری به سیستم NFT اضافه نخواهد شد. تخریب به عنوان سرویس (DaaS) از اصول نرم افزار به عنوان سرویس (SaaS) برای ساده کردن رایت NFT استفاده می کند.

علاوه بر این، با توجه به استاندارد ERC-721، NFT ها قابل همکاری نیستند. به عبارت دیگر، اطلاعات درون یک NFT را نمی توان به یک سیستم خارجی مرتبط کرد.

2. NFT ها ارزش خود را از کمیابی می گیرند

مانند دارایی‌ها یا دارایی‌های واقعی، توکن‌های غیرقابل تعویض ارزشمند هستند زیرا تعدادشان کم است. خالق NFT می تواند تصمیم بگیرد که چقدر کمیاب می خواهد یک آیتم دیجیتال بسازد. به عنوان مثال، آنها می توانند 20 نسخه از یک کلکسیون بازی ویدیویی را برش دهند که هر کدام هویت منحصر به فردی دارند، اما چندین نسخه از آنها موجود است. این شبیه به کالاهای دنیای واقعی مانند لباس است که چندین نسخه دارند اما منحصر به فرد هستند و از طریق چیزی مانند بارکد قابل شناسایی هستند.

یا، ممکن است تنها یک کپی از یک توکن غیر قابل تعویض وجود داشته باشد. این معمولاً در مورد آثار هنری یا کلکسیون های دیجیتالی بسیار کمیاب است. معادل دنیای واقعی این نوع NFT می تواند یک لباس طراحی شده خاص باشد. با این حال، چه 1 یا 20 عدد، تعداد NFT ها همیشه محدود است و این کمبود برای عملکرد آنها مورد نیاز است.

3. NFT ها از سیستم های حق امتیاز پشتیبانی می کنند

یکی از ویژگی‌های کلیدی توکن‌های غیرقابل تعویض این است که می‌توانید کد را در قراردادهای هوشمند آن برای پشتیبانی از سیستم‌های حق امتیاز برنامه‌ریزی کنید. به‌طور پیش‌فرض، NFT تأیید مالکیت نیرو و قابلیت انتقال را از یک مالک به مالک دیگر منعقد می‌کند. می‌توانید قرارداد را فراتر از این اصول اولیه پیکربندی کنید تا قابلیت‌های مختلفی مانند حق امتیاز را در خود جای دهد.

در این سیستم، قرارداد هوشمند مشخص می‌کند که هر زمان که NFT خریداری یا اجاره شود، مقدار مشخصی از ارز دیجیتال پرداخت می‌شود. به عنوان مثال، یک محیط بازی ویدیویی می تواند دارای یکآواتار خاص به عنوان یک NFT. این توکن می تواند به گونه ای برنامه ریزی شود که هر زمان که بازیکنی آواتار را خریداری می کند، هنرمند اصلی مبلغی را به عنوان حق امتیاز دریافت می کند. علاوه بر ERC-721، استاندارد ERC-1155 در بلاک چین اتریوم این قابلیت را فعال می کند.